Robert Allen Palmer, brytyjski piosenkarz, autor tekstów i muzyk, urodził się 19 stycznia 1949 roku w Batley w Anglii. Znany ze swojego potężnego, soulowego głosu oraz eleganckiego stylu, zdobył światową sławę, zwłaszcza dzięki ikonicznemu teledyskowi do utworu „Addicted to Love” z 1985 roku. Jego kariera, rozciągająca się na przestrzeni kilku dekad, zaowocowała bogatą dyskografią i utrwaliła jego pozycję w historii muzyki. Robert Palmer zmarł nagle 26 września 2003 roku w wieku 54 lat w Paryżu, pozostawiając po sobie niezapomniane dziedzictwo. W chwili śmierci towarzyszyła mu jego długoletnia partnerka, Mary Ambrose.
Życie Roberta Palmera było naznaczone przenosinami i różnorodnymi doświadczeniami, które kształtowały jego artystyczną wrażliwość. Wychowywał się na Malcie, gdzie jego ojciec służył w brytyjskim wywiadzie marynarki wojennej, a wczesne lata na wyspie wpłynęły na jego muzyczne inspiracje, czerpane z bluesa, soulu i jazzu. Był dwukrotnie żonaty i miał dwoje dzieci. W swoim ostatnim wywiadzie Palmer podkreślał wpływ dorastania w Yorkshire i swojego ojca na wykształcenie w sobie silnej etyki pracy i prostolinijności.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: Na wrzesień 2003 roku miał 54 lata.
- Żona/Mąż: Dwukrotnie żonaty, z Susan Thatcher.
- Dzieci: Dwoje dzieci z pierwszego małżeństwa.
- Zawód: Piosenkarz, autor tekstów, muzyk.
- Główne osiągnięcie: Przełomowy teledysk i światowy sukces utworu „Addicted to Love” (1985).
Podstawowe informacje o Robercie Palmerze
Dane biograficzne
Robert Allen Palmer przyszedł na świat 19 stycznia 1949 roku w Batley, w hrabstwie West Riding of Yorkshire w Anglii. Jego życie zakończyło się nagle 26 września 2003 roku w Paryżu (Francja), w wieku 54 lat. Od chwili jego śmierci minęło ponad dwie dekady.
Wizerunek i styl
Robert Palmer był artystą o wyrazistym, eleganckim wizerunku, cenionym za swoją „sartorial elegance” – krawiecką elegancję. Jego potężny, duszący głos stał się jego znakiem rozpoznawczym. Teledysk do utworu „Addicted to Love” z 1985 roku na stałe wpisał się do historii kultury popularnej jako symbol przepychu i nadmiaru charakterystycznych dla lat 80.
Okoliczności śmierci
Robert Palmer zmarł niespodziewanie 26 września 2003 roku w Paryżu, w wieku 54 lat. Bezpośrednią przyczyną jego zgonu był nagły atak serca. W chwili śmierci towarzyszyła mu jego wieloletnia partnerka i koleżanka muzyczna, Mary Ambrose, z którą planował wspólny, dwudniowy pobyt w stolicy Francji.
Rodzina i życie prywatne Roberta Palmera
Dzieciństwo i wczesne lata
Gdy Robert Palmer miał zaledwie kilka miesięcy, jego rodzina przeniosła się na Maltę. Spędził tam pierwsze 12 lat swojego życia. Przeprowadzka ta była związana z pracą jego ojca, który pełnił służbę w brytyjskim wywiadzie marynarki wojennej. To właśnie podczas pobytu na Malcie kształtowały się jego wczesne inspiracje muzyczne, czerpane z bluesa, soulu i jazzu słuchanych w amerykańskim radiu wojskowym (American Forces Radio).
Małżeństwo i dzieci
W 1969 roku Robert Palmer poślubił Susan „Sue” Eileen Thatcher. Z tego związku doczekał się dwójki dzieci. Małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1993 roku.
Ostatnia partnerka
W momencie śmierci, u boku Roberta Palmera znajdowała się jego wieloletnia partnerka i współpracowniczka muzyczna, Mary Ambrose. Para planowała wspólny, dwudniowy pobyt w Paryżu, który miał być formą odpoczynku.
Wartości i etyka pracy
W swoim ostatnim wywiadzie Robert Palmer podkreślał znaczenie swojego pochodzenia z Yorkshire oraz wpływu ojca na kształtowanie jego charakteru. Zaszczepiły one w nim silną etykę pracy oraz prostolinijność w relacjach międzyludzkich. Te wartości były dla niego fundamentalne przez całe życie.
Kariera muzyczna i zawodowa Roberta Palmera
Początki kariery
Przygoda Roberta Palmera z muzyką rozpoczęła się w wieku 15 lat, kiedy jako uczeń Scarborough High School for Boys dołączył do zespołu The Mandrakes. Był to jego pierwszy krok na drodze do przyszłej kariery muzycznej.
Działalność w zespołach
Pierwszy znaczący sukces zawodowy przyszedł w 1969 roku, kiedy Robert Palmer zastąpił wokalistę Jessa Rodena w zespole The Alan Bown Set. Następnie, w latach 1970–1974, współtworzył zespół Vinegar Joe (wcześniej znany jako Dada), gdzie dzielił obowiązki wokalne z utalentowaną Elkie Brooks. Era Vinegar Joe była ważnym etapem w jego rozwoju artystycznym.
Debiut solowy i rozwój kariery
W 1974 roku Robert Palmer podpisał solowy kontrakt z wytwórnią Island Records. W tym samym roku wydał swój debiutancki album solowy „Sneakin’ Sally Through the Alley”. Album ten został nagrany przy współpracy z wybitnymi muzykami z grup Little Feat oraz The Meters, co nadało mu unikalne brzmienie. Sukces tego wydawnictwa otworzył mu drogę do dalszej, obiecującej kariery solowej.
Supergrupa The Power Station
W 1985 roku, w okresie przerwy w działalności zespołu Duran Duran, Robert Palmer wraz z Andym Taylorem, Johnem Taylorem oraz Tonym Thompsonem utworzył supergrupę The Power Station. Projekt ten przyniósł mu nowe doświadczenia i pozwolił na eksplorację innych brzmień, jednocześnie umacniając jego pozycję na rynku muzycznym. Palmer odpierał zarzuty o dołączenie do The Power Station dla pieniędzy, argumentując, że nie potrzebował gotówki, a zyski z projektu i tak spływały powoli.
Sukcesy albumowe i singlowe
Szczyt sławy Palmera przypadł na rok 1985, kiedy wydał album „Riptide”. Płyta ta zawierała jego największy przebój „Addicted to Love”, który podbił listy przebojów w USA, osiągając pierwsze miejsce na The Billboard Hot 100. Kolejnym wielkim sukcesem okazał się album „Heavy Nova” z 1988 roku, z którego pochodził przebój „Simply Irresistible”. Palmer odważnie łączył na nim rytmy bossa novy z ciężkim rockiem i białym soulem, tworząc innowacyjne brzmienie.
Eksperymenty muzyczne i współprace
Robert Palmer nie bał się eksperymentować z różnymi gatunkami muzycznymi. Na albumie „Don’t Explain” z 1990 roku zaprezentował między innymi cover utworu Boba Dylana „I’ll Be Your Baby Tonight”, nagrany w kolaboracji z popularną grupą UB40. Wcześniej, na albumie „Clues” z 1980 roku, jego muzyka zyskała nowe brzmienie dzięki gościnnemu udziałowi Gary’ego Numana oraz Chrisa Frantza, co pomogło mu dotrzeć do młodszej publiczności.
Nagrody i osiągnięcia Roberta Palmera
Robert Palmer zdobył liczne nagrody i wyróżnienia, potwierdzające jego znaczący wkład w świat muzyki. Jego talent został doceniony zarówno przez akademie muzyczne, jak i przez publiczność.
Nagrody Grammy
Robert Palmer dwukrotnie zdobył prestiżową nagrodę Grammy w kategorii „Best Male Rock Vocal Performance”. Pierwszą statuetkę otrzymał w 1987 roku za utwór „Addicted to Love”, a drugą w 1989 roku za „Simply Irresistible”. Są to jedne z najważniejszych wyróżnień w jego karierze.
MTV Video Music Awards
W 1986 roku artysta został uhonorowany nagrodą MTV VMA w kategorii „Best Male Video” za teledysk do swojej przełomowej piosenki „Addicted to Love”. Teledysk ten, wyreżyserowany przez Terence’a Donovana, stał się ikoną estetyki lat 80.
Nominacje do Brit Awards
Robert Palmer był dwukrotnie nominowany do brytyjskiej nagrody Brit Award w kategorii „British Male Solo Artist” – w latach 1987 i 1989. Nominacje te świadczą o jego znaczeniu na brytyjskiej scenie muzycznej.
Wyróżnienia branżowe
W latach 1986 i 1990 Palmer otrzymał nagrody ASCAP Pop Music Awards za swoje najczęściej odtwarzane utwory. W 1986 roku doceniono „Addicted to Love”, a w 1990 roku „Simply Irresistible”. Nagrody te potwierdzają ogromną popularność jego muzyki w radiu i wśród słuchaczy.
| Nagroda | Kategoria | Rok | Utwór/Album |
|---|---|---|---|
| Grammy | Best Male Rock Vocal Performance | 1987 | Addicted to Love |
| Grammy | Best Male Rock Vocal Performance | 1989 | Simply Irresistible |
| MTV Video Music Awards | Best Male Video | 1986 | Addicted to Love |
| ASCAP Pop Music Awards | Najczęściej odtwarzany utwór | 1986 | Addicted to Love |
| ASCAP Pop Music Awards | Najczęściej odtwarzany utwór | 1990 | Simply Irresistible |
Majątek i finanse
Kontrakty z wytwórniami
Przez znaczną część swojej kariery Robert Palmer był związany z renomowanymi wytwórniami płytowymi, takimi jak Island Records i EMI. Te długoterminowe kontrakty pozwoliły mu nie tylko na realizację swoich projektów muzycznych, ale także na inwestycje, w tym na budowę własnego studia nagraniowego w Szwajcarii.
Niezależność finansowa
Robert Palmer wielokrotnie podkreślał swoją niezależność finansową. Odpierając sugestie, że dołączenie do supergrupy The Power Station było motywowane wyłącznie kwestiami finansowymi, Palmer stwierdził, że nie potrzebował dodatkowych środków pieniężnych, a zyski z tego projektu spływały bardzo długo.
Sport i hobby Roberta Palmera
Pasja do czytelnictwa
Zainteresowanie literaturą było ważnym elementem życia Roberta Palmera. Już podczas pierwszego spotkania z żoną, Susan Thatcher, zaimponowała mu ona tym, że na stacji kolejowej czytała książkę z gatunku science-fiction. Ta wspólna pasja do czytania była jednym z pierwszych elementów łączących parę.
Eksperymenty stylistyczne
Robert Palmer słynął z doskonałego gustu i zamiłowania do mody. Jego elegancja krawiecka i styl były tak charakterystyczne, że w 1990 roku magazyn Rolling Stone przyznał mu tytuł „najlepiej ubranego gwiazdora rocka”. Był znany z eksperymentowania ze swoim wizerunkiem, co czyniło go postacią wyróżniającą się na tle innych artystów.
Zdrowie Roberta Palmera
Nałóg tytoniowy
Zgodnie z dostępnymi informacjami, Robert Palmer był nałogowym palaczem. Ten nawyk mógł mieć wpływ na jego stan zdrowia w późniejszych latach życia, choć nie jest to bezpośrednio podane jako przyczyna jego śmierci.
Przyczyna śmierci
Bezpośrednią przyczyną śmierci Roberta Palmera był nagły atak serca. Tragiczne wydarzenie miało miejsce w hotelu w Paryżu we wrześniu 2003 roku. Artysta zmarł w wieku 54 lat, pozostawiając po sobie pustkę w świecie muzyki.
Kontrowersje i ciekawostki z życia Roberta Palmera
Incydent z narkotykami w młodości
W młodości Robert Palmer miał incydent związany z narkotykami. Został zwolniony z pracy w gazecie „Scarborough Evening News” po tym, jak policja podczas nalotu na jego stancję znalazła niedopałek jointa z marihuaną. Było to jedno z pierwszych poważniejszych niepowodzeń w jego wczesnym życiu zawodowym.
Odejście z The Power Station i zarzuty
Palmer wywołał pewne kontrowersje, rezygnując z trasy koncertowej z The Power Station, w tym z występu na legendarnym koncercie Live Aid, w ostatniej chwili. Decyzja ta była podyktowana chęcią skupienia się na karierze solowej. Dodatkowo, muzyk był oskarżany o kopiowanie brzmienia The Power Station na swoich solowych płytach. Palmer stanowczo odpierał te zarzuty, twierdząc, że to on nadał tej grupie jej charakterystyczny dźwięk.
Edukacja i wybory życiowe
Robert Palmer porzucił szkołę średnią po zdobyciu sześciu certyfikatów O-levels. Zamiast kontynuować tradycyjną ścieżkę edukacyjną, zdecydował się na krótką naukę w szkole artystycznej, by następnie rozpocząć pracę zawodową. Ta decyzja świadczy o jego wczesnym dążeniu do realizacji własnych pasji.
Przeprowadzki ze względów bezpieczeństwa
W 1987 roku Robert Palmer podjął decyzję o przeprowadzce z Bahamów do Lugano w Szwajcarii. Decyzja ta była motywowana obawami o rosnący wskaźnik przestępczości w Nassau. Szwajcaria stała się jego nowym domem, z dala od potencjalnych zagrożeń.
Współpraca z innymi artystami
Album „Clues” z 1980 roku stanowił ważny punkt w karierze Palmera, nie tylko ze względu na jego zawartość muzyczną, ale także dzięki gościnnym występom Gary’ego Numana oraz Chrisa Frantza. Ta współpraca pozwoliła artyście dotrzeć do szerszej, młodszej publiczności i wzbogacić swoje brzmienie.
Kultowe teledyski
Trzy najbardziej znane teledyski Roberta Palmera – do utworów takich jak „Addicted to Love” – zostały wyreżyserowane przez cenionego brytyjskiego fotografa mody, Terence’a Donovana. Charakteryzowały się one powtarzalnością, prezentując niemal identycznie wyglądające modelki, co stało się ich rozpoznawalnym znakiem i elementem ikonicznej estetyki lat 80. Te klipy, często wspominane w kontekście MTV, przyczyniły się do jego globalnej rozpoznawalności.
Dyskografia i wybrane albumy
Dyskografia Roberta Palmera obejmuje szereg albumów, które zyskały uznanie krytyków i publiczności. Poniżej przedstawiono kilka kluczowych wydawnictw, które ukształtowały jego karierę.
- Sneakin’ Sally Through the Alley (1974)
- Clues (1980)
- Riptide (1985)
- Heavy Nova (1988)
- Don’t Explain (1990)
Muzyka Roberta Palmera charakteryzowała się wszechstronnością, łącząc elementy soulu, rocka, reggae, a nawet bossa novy. Jego zdolność do łączenia gatunków pomogła mu utrzymać różnorodną i trwałą popularność przez całą jego karierę.
Robert Palmer pozostawił po sobie dziedzictwo artystyczne oparte na talencie, etyce pracy i charakterystycznym stylu, przypominając nam, że autentyczność w tworzeniu muzyki i życiu jest kluczem do trwałego wpływu na świat.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Na co zmarł Robert Palmer?
Robert Palmer zmarł na atak serca. Zmarł niespodziewanie w wieku 54 lat.
Co stało się z piosenkarzem Robertem Palmerem?
Piosenkarz Robert Palmer zmarł w 2003 roku. Jego śmierć była nagła i spowodowana problemami z sercem.
Kiedy Robert Palmer wydał „Uzależniony od miłości”?
Utwór „Addicted to Love” został wydany przez Roberta Palmera w 1986 roku. Piosenka stała się jego największym hitem i jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów lat 80.
Kim jest partner Roberta Palmera?
Robert Palmer był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Sue Palmer, a drugą Marylin Palmer.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Robert_Palmer
