Pierre de Coubertin: Baron, który wskrzesił ruch olimpijski

0

Charles Pierre de Frédy, Baron de Coubertin, postać powszechnie uznawana za ojca nowożytnych igrzysk olimpijskich, był francuskim pedagogiem i historykiem, którego wizja i determinacja na zawsze odmieniły oblicze światowego sportu. Urodzony 1 stycznia 1863 roku w Paryżu, na przełomie wieków stał się siłą napędową wskrzeszenia międzynarodowego ruchu olimpijskiego, czerpiąc inspirację ze starożytnej Grecji i brytyjskiego systemu edukacji. W chwili obecnej Pierre de Coubertin, urodzony w 1863 roku, miałby 161 lat. Jego małżeństwo z Marie Rothan zaowocowało dwójką dzieci.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na 1 stycznia 2024 roku Pierre de Coubertin miałby 161 lat.
• Żona/Mąż: Marie Rothan
• Dzieci: Dwoje
• Zawód: Pedagog, historyk, działacz sportowy
• Główne osiągnięcie: Wskrzeszenie nowożytnych igrzysk olimpijskich i założenie Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego

Kim był Pierre de Coubertin? Ojciec Nowożytnych Igrzysk Olimpijskich

Charles Pierre de Frédy, Baron de Coubertin, to postać fundamentalna dla współczesnego sportu. Znany przede wszystkim jako pedagog i historyk, zyskał nieśmiertelność jako ten, który wskrzesił ideę olimpijską, nadając jej nowy, międzynarodowy wymiar. Jego pełne imię i nazwisko to Charles Pierre de Frédy, Baron de Coubertin, choć powszechnie używa się skróconej formy Baron de Coubertin. Urodził się 1 stycznia 1863 roku w Paryżu, w rodzinie arystokratycznej, a zmarł 2 września 1937 roku w Genewie, w wieku 74 lat. Jego działalność i idee położyły podwaliny pod nowożytny ruch olimpijski, a jego filozofia sportu do dziś inspiruje pokolenia.

Podstawowe informacje biograficzne

Pierre de Coubertin urodził się 1 stycznia 1863 roku w Paryżu. Pochodził z arystokratycznej rodziny francuskiej, której tradycje sięgają XV wieku, a pierwszy tytuł szlachecki nadał jego przodkowi król Ludwik XI w 1477 roku. Pełne imię i nazwisko barona to Charles Pierre de Frédy, Baron de Coubertin. Po długiej i bogatej działalności na rzecz sportu zmarł 2 września 1937 roku w Genewie, w wieku 74 lat. Został pochowany na cmentarzu Bois-de-Vaux w Lozannie.

Wykształcenie i początki kariery

Droga edukacyjna Pierre’a de Coubertina była ściśle związana z jego późniejszą działalnością. Ukończył prestiżowy Instytut Studiów Politycznych w Paryżu (Sciences Po), uzyskując stopień naukowy w dziedzinie prawa i spraw publicznych. To właśnie podczas studiów w tej instytucji zaczęły krystalizować się jego idee dotyczące wskrzeszenia igrzysk olimpijskich. Wcześniej, w październiku 1874 roku, rodzice zapisali go do jezuickiej szkoły Externat de la rue de Vienne, gdzie był wybitnym uczniem. Jego ojciec, Charles Louis de Frédy, Baron de Coubertin, był zagorzałym rojalistą i artystą malarzem, a relacje z rodzicami, jak sam opisywał, były w okresie dzieciństwa i dorastania dość napięte.

Filozofia i inspiracje

Filozofia wychowania fizycznego i sportu Pierre’a de Coubertina czerpała z wielu źródeł. W 1883 roku, mając 20 lat, odwiedził Anglię, gdzie zafascynował się programem wychowania fizycznego Thomasa Arnolda w Rugby School. Swoje spostrzeżenia z tej podróży zawarł w książce „L’Éducation en Angleterre”, wydanej w 1888 roku, w której Arnold został przedstawiony jako wzór pedagoga. Coubertin idealizował starożytną Grecję i ateńskie gimnazjony, proponując koncepcję „potrójnej jedności” w edukacji: między młodymi i starymi, między różnymi dyscyplinami oraz między pracownikami teoretycznymi a praktycznymi. Wierzył, że wychowanie fizyczne lepiej przygotuje mężczyzn do wyzwań, w tym militarnych, co było szczególnie ważne po upokorzeniu Francji w wojnie francusko-pruskiej. W 1935 roku zarejestrowano jego głos, gdy wypowiadał się na temat „filozoficznych podstaw nowoczesnego olimpizmu”, co stanowi unikalne świadectwo jego osobistego zaangażowania w ideologię ruchu.

Wskrzeszenie Idei Olimpijskiej

Droga do powstania ruchu olimpijskiego

Wpływ na myślenie Pierre’a de Coubertina o sporcie miał także lekarz William Penny Brookes, który od 1850 roku organizował lokalne zawody w Much Wenlock w Anglii. Jednak to w 1889 roku zrodziła się w umyśle barona idea wskrzeszenia igrzysk jako międzynarodowych zawodów sportowych. Przez kolejne pięć lat intensywnie pracował nad realizacją tego celu, organizując liczne spotkania i konferencje. Aby zyskać szersze poparcie dla swojej wizji, początkowo promował kongres w 1894 roku jako spotkanie dotyczące „amatorstwa w sporcie”, subtelnie ukrywając przed niektórymi uczestnikami swój główny plan – reaktywację igrzysk olimpijskich.

Założenie Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (MKOL)

Przełomowym momentem był kongres, który odbył się 23 czerwca 1894 roku na Sorbonie w Paryżu. To właśnie podczas tego spotkania oficjalnie powołano ruch olimpijski. Pierre de Coubertin został jednym ze współzałożycieli Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (MKOL), organizacji, która miała koordynować i rozwijać ideę igrzysk na całym świecie. Jego zaangażowanie i determinacja doprowadziły do powstania tej wpływowej instytucji, która do dziś jest strażnikiem olimpijskich ideałów.

Prezesura w MKOL i jego filozofia

Pierre de Coubertin objął funkcję drugiego prezesa Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego w 1896 roku i sprawował ją przez blisko trzy dekady, aż do 28 maja 1925 roku. Jego prezesura była okresem intensywnego rozwoju i umacniania ruchu olimpijskiego. W tym czasie kształtowała się także jego filozofia, której esencją jest słynna sentencja (często parafrazowana): „L’important dans la vie ce n’est point le triomphe, mas le combat…”, co oznacza, że w życiu ważna jest nie tyle wygrana, ile sama walka, a istotą nie jest zwycięstwo, lecz dobra rywalizacja. Ta myśl podkreślała jego przekonanie o wartościach kształtujących charakter poprzez sport.

Życie Rodzinne i Prywatne Pierre’a de Coubertin

Pochodzenie i rodzina

Pierre de Coubertin urodził się w arystokratycznej francuskiej rodzinie. Był czwartym dzieckiem Charlesa Louisa de Frédy, Barona de Coubertin, oraz Marie-Marcelle Gigault de Crisenoy. Jego ojciec, zagorzały rojalista, był również uznanym artystą malarzem. Nazwisko Frédy nosiło rodzinę od początku XV wieku, a tradycje szlacheckie sięgały głęboko w historię Francji. Jak wspomniano, relacje z rodzicami w okresie dorastania charakteryzowały się pewnym napięciem, co baron opisał w swojej autobiografii „Le Roman d’un rallié” i w pamiętnikach.

Małżeństwo i dzieci

W życiu prywatnym Pierre de Coubertin odnalazł również spełnienie. W 1895 roku poślubił Marie Rothan. Owocem tego małżeństwa było dwoje dzieci. Choć jego głównym polem działalności był sport i edukacja, życie rodzinne stanowiło ważny aspekt jego biografii.

Edukacja jezuicka

Ważnym etapem w kształtowaniu młodego Pierre’a była jego edukacja. W październiku 1874 roku rodzice zapisali go do nowej jezuickiej szkoły Externat de la rue de Vienne. Okazał się tam wybitnym uczniem, należącym do elitarnej akademii szkolnej dla najzdolniejszych. To wczesne doświadczenie edukacyjne, choć w instytucji jezuickiej, z pewnością wpłynęło na jego późniejsze refleksje nad systemami kształcenia i wychowania.

Osiągnięcia i Upamiętnienie

Kluczowe daty w działalności

• 1889 rok: Zrodzenie się idei wskrzeszenia igrzysk jako międzynarodowych zawodów.
• 23 czerwca 1894 roku: Kongres w Sorbonie, oficjalne powołanie ruchu olimpijskiego.
• 1896 rok: Objęcie funkcji drugiego prezesa Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego.
• 1912 rok: Zdobycie złotego medalu olimpijskiego w konkursie sztuki i literatury.
• 28 maja 1925 roku: Ustąpienie z funkcji prezesa MKOL.

Nagrody i wyróżnienia

Działalność Pierre’a de Coubertina została wielokrotnie doceniona. Po ustąpieniu z funkcji prezesa MKOL w 1925 roku, otrzymał tytuł Honorowego Prezydenta Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, co było wyrazem najwyższego uznania dla jego zasług. Na jego cześć nazwano Medal Pierre’a de Coubertina, przyznawany za postawę fair play w sporcie, a także Pierre de Coubertin World Trophy. Te wyróżnienia podkreślają wagę jego wkładu w rozwój sportu i etyki olimpijskiej.

Złoty medal olimpijski w sztuce

Jednym z najbardziej niezwykłych osiągnięć Pierre’a de Coubertina było zdobycie złotego medalu olimpijskiego. Miało to miejsce w 1912 roku podczas igrzysk w Sztokholmie, w olimpijskim konkursie sztuki i literatury. Nagrodzono go za jego utwór „Oda do sportu” (Ode to Sport), co potwierdza jego wszechstronność i głębokie zaangażowanie w ideę igrzysk, która obejmowała również dziedziny artystyczne.

Upamiętnienie imienia i idei

Dziedzictwo Pierre’a de Coubertina żyje do dziś. Jego imieniem nazwano Medal Pierre’a de Coubertina, który jest symbolem ducha fair play i szacunku w rywalizacji sportowej. Ponadto, Pierre de Coubertin World Trophy również stanowi wyraz uznania dla jego wizji. Idea wskrzeszenia igrzysk olimpijskich, którą tak wytrwale promował, stała się fundamentem dla pierwszych nowożytnych igrzysk olimpijskich w 1896 roku, a jego filozofia sportu, koncentrująca się na walce, rywalizacji i rozwoju współczesnego człowieka, nadal inspiruje ruch olimpijski i sportowy na całym świecie. Odę do sportu, za którą otrzymał złoty medal, można uznać za literackie podsumowanie jego życiowej misji.

Kontrowersje i Poglądy

Stosunek do amatorstwa

Pierre de Coubertin miał złożone poglądy na temat amatorstwa w sporcie. Krytykował zjawisko wykluczania klasy robotniczej z zawodów wioślarskich w Anglii, dostrzegając w tym niesprawiedliwość społeczną. Jednocześnie jednak uważał, że sportowcy nie powinni otrzymywać stałego wynagrodzenia, co odzwierciedlało jego wizję sportu jako dziedziny rozwijającej charakter, a nie jako źródła dochodu. Ta dwoistość poglądów stanowiła jeden z aspektów jego filozofii sportu.

Początkowy opór wobec Aten

Choć Ateny stały się kolebką pierwszych nowożytnych igrzysk olimpijskich w 1896 roku, sam Pierre de Coubertin początkowo wyrażał opór wobec tego wyboru. Obawiał się, że osłabione państwo greckie może nie poradzić sobie z logistycznym wyzwaniem organizacji tak wielkiego wydarzenia. Ostatecznie jednak jego wizja zwyciężyła, a wybór Aten stał się symbolicznym nawiązaniem do starożytnych korzeni igrzysk.

Ciekawostki z Życia

Działalność wydawnicza i organizacyjna

Pierre de Coubertin był również aktywny na polu wydawniczym. W 1889 roku założył „La Revue Athletique”, pierwsze francuskie czasopismo poświęcone wyłącznie lekkoatletyce. Jego działalność publicystyczna stanowiła ważny element propagowania idei sportu i wychowania fizycznego. Ponadto, założył krajowe stowarzyszenie koordynujące lekkoatletykę we Francji – Union des Sociétés Françaises de Sports Athlétiques (USFSA), co świadczy o jego szerokim zaangażowaniu w organizację sportu.

Podstęp dyplomatyczny

Warto wiedzieć: Aby zyskać poparcie dla swojej idei, Pierre de Coubertin zastosował pewien „podstęp dyplomatyczny”. Początkowo promował kongres w 1894 roku jako spotkanie dotyczące „amatorstwa w sporcie”, celowo ukrywając przed niektórymi uczestnikami swój główny cel – plan wskrzeszenia igrzysk olimpijskich. Ta strategia okazała się skuteczna, prowadząc do powołania MKOL i organizacji pierwszych nowożytnych igrzysk.

Głos i filozofia

Unikalnym świadectwem osobistego zaangażowania Pierre’a de Coubertina w ideologię ruchu olimpijskiego jest nagranie jego głosu z 1935 roku, w którym wypowiadał się na temat „filozoficznych podstaw nowoczesnego olimpizmu”. To nagranie stanowi cenny dokument, pozwalający poznać jego wizję i sposób wyrażania myśli na temat sportu i jego roli w społeczeństwie. Filozofia walki i dobrej rywalizacji, którą głosił, stanowiła fundament etyki w sporcie, a jego wizja wychowania współczesnego człowieka w duchu pokoju była kluczowa dla rozwoju międzynarodowej współpracy sportowej.

Nagrody i wyróżnienia

Pierre de Coubertin, jako pedagog i historyk, skutecznie wskrzesił ideę olimpijską, tworząc podwaliny pod nowoczesny ruch olimpijski i jego kluczowe wartości. Jego nieoceniony wkład w rozwój sportu i promowanie idei pokoju poprzez rywalizację sprawił, że do dziś pozostaje jedną z najbardziej wpływowych postaci w historii światowego sportu. Jego dziedzictwo jest żywe w duchu olimpijskim i wartościach, które przekazywał kolejnym pokoleniom.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Pierre_de_Coubertin